پیرامون سوره فاتحه الکتاب

 سوره «فاتحه‌الکتاب» (=سوره حمد) است که هفت حرف ندارد، چون این هفت حرف، مربوط به هفت طبقه جهنم است و آنها را از سوره حمد که «سوره رحمت» است برداشته‌اند و در آیه‌ی‌ ظلمانی گذاشتند. آن هفت حرف ( ث – ج – خ – ز – ش – ظ – ف) است:

حرف ث: از کلمه «ثبور=واویلا» است و اسم مکانی در جهنم است که جای رباخواران و بدکاران است (فرقان/۱۳و۱۴).

حرف ج: از کلمه «جهنم» است (حجر/۴۳).

حرف خ: از کلمه «خُسران=زیان» است (حج/۱۱).

حرف ز: از کلمه «زَقُّوم=درختی در جهنم و غذای گنهکاران» است (دخان/۴۳و۴۴).

حرف ش: «شقاوت» و «شیطان» است (هود/۱۰۶).

حرف ظ: از کلمه «لَظی» بمعنای زبانه آتش جهنم است (معارج/۱۵).

حرف ف: از کلمه «فَزَعُ الْاَکْبَر=وحشت بزرگ» است (أنبیاء/۱۰۳).

 

همه این حروف را بردند و در آیه ظلمانی که در سوره‌ی انعام، آیه ۱۲۲ است، گذاشتند:

أو من کان میّتا فاحییناه و جعلنا له نوراً یمشی به فی النّاس کمن مثله فی الظّلمات لیس بخارجٍ منها، کذلک زیّن للکافرین ما کانوا یعلمون

آیا کسیکه گمراه بود و جزء مردگان به شمار می‌رفت، سپس ما او را هدایت و ارشاد کردیم و او را زندگانی معنوی بخشیدیم، و نوری برای عبور او از میان مردم قرار دادیم، همانند کسی است که در تاریکی‌های جهل و بی‌خبری و شرک و کفر باشد و از آن خارج نگردد؟! این چنین، برای کافران، کارهای زشتی که انجام می‌دادند، تزیین شده و جلوگر کرده است

 

سوره مبارکه سبع المثانی {توحید }

ادامه نوشته